|
  
HET FENICISCHE HUIS?
Volgens de door mij
bewonderde Ralph Blackstad, een
Canadees die op
Ibiza
heeft geleefd sinds de jaren ’50, en deskundig is op het gebied van
Ibizan architecture,
zijn theorie is dat de
oude Ibizan huizen
van Fenicische oorsprong
zijn.
Tja, ik weet niet of dat waar is, maar wat ik mijn
toeristen altijd vertel is dat
het belangrijkste ding over
Ibiza
NIET zijn notoriteit vanwege
psychotrope substanties is,
clubbers, sex (goed, dit ja…) en
hippies.
Het allerbelangrijkst is de
architectuur van zijn
oude buitenhuizen
(Ik ben bang dat er niet veel meer over zijn tegenwoordig…)
Deze huizen inspireerden onder anderen vele grote
architecten die hier
leefden, zoals Raoul Haussmann, Le
Corbusier, Walter Gropius (die de beweging Bauhaus in
Duitsland ontwierp) en de beroemde Catalaanse architect,
Josep Lluis Sert die
Deken van Architectuur in
Harvard werd.
Zij werden allen geïnspireerd door de bescheiden
Ibizan
plattelandshuizen.
De eenvoudige, meestal
ongeletterde Ibizan, had zonder het te weten natuurlijk, een zeer
geavanceerd kijk op moderne
architectuur, omdat hij een
module bouwde, en als familie groeide, voegde hij nieuwe
modules toe.
Zodoende werd het een zeer functioneel en mooi huis, esthetisch en een
zeer modern concept.
De witgekalkte muren
van deze huizen waren bijna een meter breed, hadden zeer kleine vensters
- soms helemaal geen vensters (bij wijze van beveiliging) - en
als zij wel vensters hadden, plaatsten zij er twee stukken van het
Fenicische Jeneverbes hout
in de vorm van een kruis voor, ter bescherming.
De voorzijde van de huizen overziet het zuidelijke deel van het eiland.
Dit alles, plus het feit dat de muren breed waren, de vensters klein, en
op het zuiden gericht, maakte ze in de winter warmer en koeler in de
zomer (zij dachten over absoluut alles na!)
Dan de daken, deze zijn vlak om het weinige water dat valt te verzamelen
(gemiddeld: dertig dagen regen per
jaar) zo zou het naar de put gaan.
De daken werden gemaakt in drie lagen: een laag van het
Fenicische Jeneverbes hout,
een volgende laag van as
en bladeren van Posidonia
(dat waarvan iedereen denkt dat ’t zeewier maar dat is het niet omdat
het een plant is met zaden en bloemen, trouwens, het is tot Wereld
Erfgoed verklaard door de Unesco…) dat deed dienst als isolatie, en tot
slot een laag van klei.
Nu, soms, barstte deze klei door de hete de zomerzon, zodat zou men
verwachten dat als het regende het huis lekkage binnen zouden hebben;
ABSOLUUT NIET!
Zij waren zo knap in vroeger tijden, hoewel zij niet konden lezen of
schrijven, en het weer normaal was, (niet als tegenwoordig…) dat het
gewoonlijk niet regende vanaf half in April tot het eind van Augustus,
begin September, en wij een enorm zomer onweer ervaren, met opvallend
veel bliksem en donder, en woedend water dat over het gehele eiland
stroomt. Men zou verwachten het ging zinken!
Nochtans, de volgende
dag kwam de zon weer tevoorschijn (het regende zelden twee dagen op een
rij…) Wat de Ibizans deden
alvorens deze eerste regen viel, droge modder op het dak aanbrengen,
zodat deze modder door de regen zou smelten, en de volgende dag in
de zon zou opdrogen en zo de barsten behandelen, ......
supercalifragilistickexpialidotious!
GEEN lekkage binnen.
by IBIZA
GUIDE: Maria de las Mercedes Pallares
Member
of the A.P.I.T.I.F
- Association of
OFFICIAL TOURIST GUIDES for Ibiza and Formentera
|
